هند

هند (به انگلیسی: India) که نام رسمی آن «جمهوری هند» است، کشوری در جنوب آسیا و پرجمعیت‌ترین کشور جهان با بیش از ۱٫۴ میلیارد نفر جمعیت به شمار می‌رود. این کشور از نظر مساحت هفتمین کشور بزرگ جهان است؛ از جنوب به اقیانوس هند، از جنوب غربی به دریای عرب و از جنوب شرقی به خلیج بنگال محدود می‌شود و با پاکستان، چین، نپال، بوتان، بنگلادش و میانمار مرز خشکی مشترک دارد. هند جمهوری فدرال با نظام قانون اساسی است که از طریق نظام پارلمانی اداره می‌شود و از ۲۸ ایالت و ۸ قلمرو اتحادیه تشکیل شده است. این کشور جامعه‌ای کثرت‌گرا، چندزبانه و چندقومیتی است و پایتخت آن دهلی نو است.

جغرافیا و محیط زیست

هند بخش عمده شبه‌قاره هند را در بر می‌گیرد و از قله‌های پوشیده از برف هیمالیا در شمال تا سواحل استوایی شبه‌جزیره در جنوب گسترده است. جغرافیای متنوع این کشور شامل جلگه حاصلخیز هندوگنگ، بیابان خشک تار در غرب، فلات دکن در مرکز و کوه‌های پوشیده از جنگل گات غربی در امتداد ساحل غربی است. سامانه‌های رودخانه‌ای گنگ، سند و برهماپوترا در طول تاریخ از جمعیت‌های متراکم کشاورزی پشتیبانی کرده‌اند و خاستگاه تمدن‌های نخستین به شمار می‌آیند.

اقلیم این کشور از گرمسیری در جنوب تا کوهستانی سرد در نواحی هیمالیایی شمال متغیر است و بادهای موسمی سالانه که بیشترِ بارش هند را به همراه می‌آورند، نقشی تعیین‌کننده در شکل‌گیری آن دارند. هند یکی از کشورهای فوق‌متنوع جهان از نظر زیستی شناخته می‌شود و چهار کانون تنوع زیستی در آن جای دارد: گات غربی، هیمالیا، منطقه هند–بیرما و ناحیه سوندالند شامل جزایر نیکوبار. حیات وحش برجسته این کشور شامل ببر بنگال، شیر آسیایی، فیل هندی و کرگدن هندی است که در شبکه گسترده‌ای از پارک‌های ملی و ذخیره‌گاه‌های ببر حفاظت می‌شوند.

تاریخ باستان و قرون وسطی

شبه‌قاره هند از هزاران سال پیش پیوسته میزبان تمدن بشری بوده است. تمدن دره سند که حدوداً میان سال‌های ۲۶۰۰ تا ۱۹۰۰ پیش از میلاد در سرزمین‌های امروزی پاکستان و شمال غربی هند شکوفا شد، از نخستین فرهنگ‌های شهری جهان بود که به‌واسطه شهرهای طرح‌ریزی‌شده‌ای چون هاراپا و موهنجودارو شهرت دارد. پس از افول آن، اقوام هندوآریایی به این منطقه کوچیدند و دوره ودایی (حدود ۱۵۰۰ تا ۵۰۰ پیش از میلاد) بنیان‌های هندوئیسم و ادبیات سانسکریت را پی‌ریزی کرد.

تا سده ششم پیش از میلاد، دشت گنگ میزبان شانزده پادشاهی بزرگ موسوم به «ماهاجاناپاداها» بود. در همین دوران بودیسم و جینیسم به ترتیب به دست سیدارتها گوتاما و